ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ , χαῖρε , Κεχαριτωμένη ΜΑΡΙΑ , ὁ Κύριος , μετά Σοῦ · Εὐλογημένη Σύ ἐν γυναιξί , καί εὐλογημένος , ὁ καρπός τῆς κοιλίας Σου · ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες, τῶν ψυχῶν ἡμῶν ..
ΔΟΞΑ CΟΙ ! ΔΟΞΑ CΟΙ ! ΜΗΤΕΡ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΟΞΑ CΟΙ ! ΠΑΝΑΓΙΑ ! ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΝΤΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ CΟΙ , ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΥΨΙΣΤΟΥ ΥΠΕΡΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΘΕΟΤΟΚΕ !!! --- ὙΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ, σῶσον ἡμᾶς, τήν ἐκκλησίαν σου, τήν ποίμνην σου, τούς μοναχούς σου, τό ὄρος σου,τά ἔθνη σου, τήν νεολαίαν σου, τόν λαόν, καί χώραν ταύτην καί τόν κόσμον σου ἅπαντα. Ἀμήν ---Ἡ ΠΑΝΑΓΙΑ, νά εἶναι :βοηθός, ὁδηγός, ἰατρός, συνεργός, ἀρωγός, ἀγωγός, φωτισμός,στηριγμός, ὁπλισμός, στολισμός,πλουτισμός, χορηγός, κάθε θεϊκῆς ἀγαθότητος στήν ζωήν σας.

Δευτέρα 3 Μαΐου 2021

Ὁ ἴδιος ὁ Θεός εἶδεν καί οἶδεν…

 

Ὁ ἴδιος ὁ Θεός εἶδεν και οἶδεν

 

.... διος  θεός εδε τόν μοούσιον γαπητόν του Υόν σταυρωμένον , καί μάλιστα  πλάστης πό τό πλάσμα του, καί φορτωμένον μέ τίς μαρτίες λων μας, πργμα πού τόν κανε νά ποστρέψη τό πρόσωπον του πό τόν Υόν του, καί μες ψάλλωμεν στήν κκλησίαν μας... 

 

....:..μήν ποστρέψης τό προσωπον σου , πό το παιδός σου, τι θλίβομαι, ταχύ πακουσόν μου, πρόσχες τήν ψυχήν μου καί λύτρωσαι ατήν...

  Διά νά μήν ποστρέψη μως κενος τό πρόσωπόν του πο τν παιδιν του , μς δηλαδή, πρέπει μες νά ποστρέψωμε τό πρόσωπον μας πό τήν μαρτία καί τά πάθη μας, καί νά χωμε στραμμένο τό προσωπον μας στόν θεόν , πως τό μωράκι μέ λακτάρα στήν μητέρα καί πατέρα του..

   ταν ..νέρχεται  προσευχή... κατέρχεται τό λεος το θεο

λλά, χι πως τό θέλωμε μες, νά τό ..προσαρμόσουμε στά δικά μας μέτρα καί καλούπια, λλά πως γνωρίζη καί ξέρει  θεός τι μς χρειάζεται καί μς βοηθ ταν ...σιωπ, τότε τά λέει λα, ταν εναι πών...κατά τό λογικό μας τότε εναι κοντά μας εμαστε μέσα στά χέρια του.

   Θά νοιώθουμε περισσότερο ναργέστερα τήν παρουσίαν του, ταν χωμε συναίσθηση τς μηδαμηνότητος καί μαρτωλότητος μας νά μήν θεωρομε τούς αυτούς μας σάν ...πεσταγμένον δωρ, καί  σάν φίλτρο καθαρισμο καί αποστραγγίσεως, καί τούς λλους δίπλα μας σάν θολα νερά σάν στάσιμα βουρκιασμένα καί λιμνάζοντα., οτε νά βλέπομε τούς δελφούς μας σάν πό ορανοξύστη πρός τά κάτω, λλα  πό κάτω ...πρός τά πάνω...

 μέγας πατριάρχης βραάμ λεγε... 

...γώ εμί γ καί σποδός... εμαι, λέγει, χμα καί στάκτη,...

καί μως ταν  μέγας Πατριάρχης πού μιλοσε μέ τόν θεόν καί συνζητοσε σάν φίλος πρός φίλον.  Δέν πρέπει νά προχωρομε στήν ζωήν μας μέ ...διάθεση κπτώσεων σον φορ τά πάθη καί δυναμίες μας, , · συνήθως μες ο νθρωποι, δείχνουμε τά λλατώματα τν λλων μέ...λερωμένα χέρια, καί μς νοχλον ατά σάν τούς προβολες τν ατοκινήτων...

   Μέσα μας χωμε τό ..γώ μας, πού εναι  μεγαλύτερος χθρός μας, τήν φιλαυτίαν μας, καί σο καί ν προσπαθ κανείς μέ τήν προσπάθεια, γνα , προσευχήν του, δύσκολα  μπορ νά ξεφύγη καί νά δοθ στόν Χριστόν,  ποος θέλη, χι τήν μοναδικότητα τς γάπης μας, σο τήν προτεραιότητα της.

  νας γιατρός, εκολα θεραπεύη, χειρουργ να σθεννα πού κινδυνεύη, να πού χει πρόβλημα σοβαρό γείας. λλα μέ δυσκολία καί μέ δισταγμό, θά κάνη πέμβαση στόν αυτόν του.  τσι εμαστε μέ τόν αυτόν μας, καί παρακαλομε τόν θεόν, τόν ατρόν τν ψυχν καί τν σωμάτων νά μς βοηθήση, νά σταματήση  αμορραγία το γωϊσμο, νά καθαρίση τό πόστημα τς φιλαυτίας καί τό καρκίνωμα τς πλεονεξίας, καί ναί μέν ζητμε τήν θεραπείαν, μέ καλή διάθεση,  καί μπορ νά πονμε ταν μέσα μας νεργον τά πάθη, λλα, δέν κάνωμε εκολα τήν τομήν, τήν πέμβαση, καί πειδή βλέπη  θεός τόν παιδεμό μας, και ταλαιπωρία μας πεμβαίνη θεοπρεπς  διά νά φέρη τήν αση καί λτρωση καί λευθερίαν πό τήν αχμαλωσίαν τν παθν, πως ψάλλομεν καί στούς ναβαθμούς στήν κκλησίαν μας...

....τήν αχμαλωσίαν σιών κ πλάνης πιστρέψας, καμέ σωτήρ κ τν παθν γειρε Λόγε...

....πεμβάινη λοιπόν θεοπρεπς  θεός, καί μς φέρη τήν αση, λλα δέν πεμβαίνη νοδύνως, λλα μέ ..πέμβαση πού κάθε πεμβαση , ναί μέν χει τήν αση, λλά προηγται καί  τομή, πού εναι μαχαίρι, καί ατό συνεπάγεται πόνον, καί ράψιμο, καί ράματα...

καί πεμβαίνη  θεός θεοπρεπς, καί κανη τήν πέμβαση, καί πως  πόνος δέν ζητ τήν ...δεια μας νά μς παρουσιασττσι δέν μπορομε νά ποφυγωμε τήν δοκιμασίαν τήν δυσκολίαν τήν  θεϊκήν πέμβασην , διότι ταν ποστρεφόμαστε καί δέν δεχόμαστε, εναι σάν νά σπρώχνουμε τό χέρι το θεο πό πάνω μας. 

    πόνος καί  δοκιμασία μπαίνη στήν ζωήν μας σάν τό άλέτρι στό ργωμα, 

σάν τό κλαδεμα στό μπέλι, καί θυμόμαστε τόν λόγον το Χριστο,...

....πν κλμα ν μοί μένον καί φέρον καρπόν,  πατήρ  γεωργός καθαίρη, καθαρίζη ατό, να πλείονα καρπόν φέρη....

καί τσι κάθε πόνος ετε σωματικός, ετε ψυχικός ,μς ργώνη .πολλάκις λύπητα, καί δέν μς ρωτάει, ν πονμε, πως ν σπάση τό χέρι  πόδι μας, δεν μς ρωτ  πόνος ν πονμε πολύ  λίγο, λλα πονμε νευ ρίων λλο εναι τό νά κόβη κάποιος χόρτα πό τό χωράφι, καί λλο τό νά τσεπατώνη τσουκνίδες,  γγρουστο,  καλάμια. 

τσι ργώνεται  ψυχή, άπό τίς δοκιμασίες καί πόνους  καί γίνονται μέσα μας λα , νω κάτω, χαλον ο ρίζες τς περηφανείας, το γωισμο, τς φιλαυτίας καί  λες ο πμαθες καταστάσεις, καί λευθερώνεται  νθρωπος .  ν χωμε πολύ πόνο, πρέπει νά χωμε καί πολύ λπίδα στόν θεόν 

πολύς πόνος;...πολύ καί ελογία, 

περισσότερη  ταλαιπωρία μας, ;περισσότερη καί  μπιστοσύνη μας στόν θεόν.

     ν σκεφτομε, τι  Χριστός γεννήθηκε μέσα στά ζα, μέσα σέ να σταλο μέσως βλέπουμε τά πραγμματα πό λλη πτική γωνία καί καταυθείαν στόν ούρανόν. 

    σημερινός νθρωπος, μες, θέλουμε νά εμαστε ..τηλεθεαται, λλά, χι θεαταί τν ρρήτων καί ορανίων, ζομε μέ τήν λεκτρονικήν είκόνα, στρεφόμαστε γύρω πό τήν εκονα ατήν , σκεπτόμαστε μέ τήν εκόνα, βάσει τς εκόνος, διά τήν εκόνα, 

 λλα χωρίς τήν εκόνα το θεο πού εναι  νθρωπος, 

ντυπωσιαζόμαστε μέ τι εναι πτό, θεατό, λλά  δέν θέλωμε τό ρρητο τά ρρητα ρήματα, τά ρήματα ζως αωνίου, καί πεμβαίνη  Χριστός σάν καλός συνοδοιπόρος στήν ζωήν μας καί στρίβη ...λίγο τό τιμόνι, μήν τρακαρουμε, καί χωμε πνευματικές τετραπληγίες, καί ατό κάνη μέ τήν θεϊκήν του πέμβαση. 

    Εμαστε στήν εραποστολήν, λλα λοι μας χωμε καί μίαν εράν  ποστολήν σάν χριστιανοί, σάν νθρωποι, σάν εκόνες το θεο, καί λους μας πρέπει νά χ μέσα μας  λόγος το γίου Πνεύματος πού λεχθη διά τόν Σαλον καί Βαρνάβαν :.....

.....φορίσατε δέ μοι, τόν Βαρνάβαν καί Σαλον, ες τό ργον  προσκέκλημαι ατος ....

τότε μοιάζομε , μέ τόν λικα το πλοίου, πού γυρίζη γοργ δημιουργ φρούς, δηγ τό σκάφος, άλλα δέν φτάνη στόν πυθμένα, στόν πάτω, στά χαμαίζηλα παθη δηλαδή.. 

   ταν ασθανθομε τήν θείαν παρηγορίαν καί βοήθειαν καί πέμβαση,

ταν ναγνωρίσωμε καί συνειδητοποιήσωμε τήν μεγάλην ατήν δωρεάν,  

κάθε καλοπροαίρετη ψυχή μπορ νά ναφωνήση:...πόθεν μοι τοτο;...τοτο γάρ, οκ ξ μν θεο τό δρον......

καί μες πό φιλότιμο μετά θά προσπαθήσωμε νά άγωνιστομε νά μήν λυπήσωμε τόν δωροδότην. , μετ από  αύτό , πρέπει νά ρχίζη  δική μας φιλοτιμία,  κατα δύναμη μέ φιλότιμο προσπάθεια,   συγκατάθεση διά τήν νταπόκρισιν  στό δρον. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *